பாலியல் குற்றங்கள்: மனித மனமும் சமூகமும் சொல்லும் உண்மைகள்

அடிப்படையில், குழந்தைகளைப் பாதுகாப்பாக வளர்ப்பது என்பது சில முக்கியமான பாதுகாப்பு நடைமுறைகளைப் பின்பற்றுவதிலிருந்தே தொடங்குகிறது. குழந்தைகளுக்கு வயதுக்கு ஏற்ற இறுக்கமில்லாத, தளர்வான ஆடைகளை அணிவிக்க வேண்டும். அறிமுகமில்லாத நபர்களிடம் எச்சரிக்கையுடன் இருக்க வேண்டும் என்பதை குழந்தைகளுக்குக் கற்றுக்கொடுக்க வேண்டும். அறிமுகமில்லாத நபர்கள் வழங்கும் உணவு அல்லது பரிசுகளை பெற்றோரின் அனுமதியின்றி ஏற்றுக்கொள்ளக் கூடாது என்பதையும் சொல்லிக் கொடுக்க வேண்டும். உடலின் தனிப்பட்ட பகுதிகள் குறித்து வயதுக்கு ஏற்ற விழிப்புணர்வையும், "Good Touch" – "Bad Touch" பற்றிய அடிப்படை புரிதலையும் குழந்தைகளுக்கு ஏற்படுத்த வேண்டும். குழந்தைகள் நீண்ட நேரம் பெரியவர்களின் மேற்பார்வையின்றி தனியாக இருக்காத சூழலை உருவாக்க வேண்டும். முடிந்தவரை, மற்ற குழந்தைகளுடன் பாதுகாப்பான சூழலில் விளையாட ஊக்குவிக்க வேண்டும். பெற்றோர், தாத்தா–பாட்டி அல்லது நம்பகமான பெரியவர்களின் மேற்பார்வையில் விளையாடுவது பாதுகாப்பானதாக இருக்கும். உறவினர்கள் அல்லது குடும்ப நண்பர்கள் என்ற காரணத்தால் மட்டும் முழுமையான நம்பிக்கையுடன் குழந்தைகளை தனியாக விட்டுவிடக் கூடாது. இத்தகைய அடிப்படை பாதுகாப்பு நடைமுறைகள் நமக்குத் தெரிந்திருந்தாலும், இன்றைய சமூகச் சூழலில் அவற்றை முழுமையாக நடைமுறைப்படுத்துவது பல குடும்பங்களுக்கு சவாலாக உள்ளது.

மேலும் படிக்க: தமிழ் தக்கார் உருவானது ஏன்?

சமீபத்தில் பொள்ளாச்சியில் நடந்த பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் வன்கொடுமை, தமிழகம் முழுவதும் பெரும் கொந்தளிப்பை ஏற்படுத்திய நிகழ்வாகும். அதுமட்டுமல்லாமல், இந்தச் சம்பவம் ஏராளமான மக்களிடம் கவலையையும் பயத்தையும் ஏற்படுத்தியுள்ளது என்பதையும் குறிப்பிட வேண்டும். இந்தப் பொள்ளாச்சி சம்பவத்திற்குப் பிறகுக்கூட இதுபோன்ற இரண்டு சம்பவங்கள் நடந்துள்ளன. எதிர்காலத்திலும் இதுபோன்ற குற்றங்கள் நடைபெறுவதற்கான வாய்ப்புகள் இருப்பது கவலைக்குரிய உண்மையாகும். இத்தகைய சம்பவங்கள் நடைபெறக்கூடாது என்பதே அனைவரின் விருப்பமாக இருந்தாலும், அவை தொடர்ந்து நடைபெற்று வருவது வேதனைக்குரிய உண்மையாகும். பிறந்து சில மாதங்களே ஆன பச்சிளம் குழந்தைகள் முதல் 90 வயதுடைய முதிய பெண்கள் வரை, பாலியல் குற்றங்களுக்கு ஆளாகின்றனர். இந்தக் குற்றங்களில் ஈடுபடுபவர்களில் பலருக்கு உளவியல் ரீதியான பிரச்சினைகள் இருக்கக்கூடும் என்பதை நாம் புரிந்துகொள்ள வேண்டும். இந்தப் பிரச்சினையைப் பற்றிய சரியான புரிதலும், அதற்கான விழிப்புணர்வும் சமூகத்தில் இன்னும் அதிகமாக வளர வேண்டியது காலத்தின் தேவையாகும்.

பாதுகாப்பே முதல் பொறுப்பு:

குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் வன்முறை மற்றும் பெண்களுக்கு எதிரான பாலியல் வன்முறை என, இந்தப் பிரச்சினையை இரண்டு பிரிவுகளாகப் பிரித்து நாம் ஆராய வேண்டும். குழந்தைகள் மற்றும் பதின்ம வயதினருக்கு எதிராக நடைபெறும் பாலியல் குற்றங்களை, 1 முதல் 10 வயது மற்றும் 10 முதல் 20 வயது என இரண்டு வயது பிரிவுகளாகப் பிரித்து இங்கு ஆராயப் போகிறோம். 1 முதல் 10 வயதுக்குட்பட்ட குழந்தைகளுக்கு எதிராக நடைபெறும் பாலியல் குற்றங்களை, அவர்கள் மீது திணிக்கப்படும் பாலியல் வன்முறையாகக் கருதலாம். அந்த வயதில், குழந்தைகளுக்குத் தங்களுக்கு என்ன நடக்கிறது என்பதைக் கூட முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ள முடியாது. இங்கு குழந்தைகளை எவ்வாறு வளர்க்க வேண்டும் என்பது குறித்து, பெரும்பாலான குடும்பங்களில் உள்ள பெரியவர்களுக்கு நல்ல அனுபவமும் புரிதலும் இருக்கிறது. அந்த அனுபவங்களை அடுத்த தலைமுறைக்கும் அவர்கள் பகிர்ந்து கற்றுக்கொடுக்கிறார்கள். அதன் மூலம் நாமும் பல விஷயங்களைக் கற்றுக்கொள்கிறோம். ஆனால், அந்த அறிவுரைகளையும் அனுபவங்களையும் சரியாகப் புரிந்துகொண்டு நடைமுறையில் செயல்படுத்துகிறோமா என்பதில்தான் உண்மையான பிரச்சினை இருக்கிறது.

விழிப்புணர்வே சிறந்த பாதுகாப்பு:

அவர்கள் இத்தகைய சம்பவங்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்ளும்போது, அதன் விளைவுகளையும் சமூகப் பாதிப்புகளையும் ஆழமாகப் புரிந்துகொள்ளும் வாய்ப்பு கிடைக்கும். அத்தகைய விழிப்புணர்வை உருவாக்கும் வாய்ப்பை பெற்றோர்களும் ஆசிரியர்களும் ஏற்படுத்திக் கொடுக்க வேண்டும். இத்தகைய விழிப்புணர்வு, அவர்கள் பாலியல் குற்றங்களின் விளைவுகளைப் புரிந்துகொள்ளவும், தங்களுக்கு ஏதேனும் பாலியல் தொந்தரவு ஏற்பட்டால் அதை அடையாளம் கண்டு, அதிலிருந்து விலகி பாதுகாப்பை நாடவும் உதவக்கூடும். சமூகத்தில் நடைபெறும் பாலியல் குற்றங்கள் குறித்து வயதுக்கு ஏற்ற முறையில் விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்துவது, குழந்தைகளுக்கு வழங்கப்படும் மிக முக்கியமான பாலியல் பாதுகாப்புக் கல்வியாகவும், இத்தகைய குற்றங்களைத் தடுக்கும் பயனுள்ள வழிமுறைகளில் ஒன்றாகவும் அமையும்.

20 வயதுக்குப் பிறகு நடைபெறும் பாலியல் தொடர்பான சில குற்றங்கள் அல்லது ஒழுக்க மீறல்கள், திருமணமானவர்கள் மற்றும் திருமணமாகாதவர்கள் என இரு தரப்பினரின் தனிப்பட்ட முடிவுகள் அல்லது விருப்பங்களுடன் தொடர்புடையதாக இருக்கிறது. சிலர், திருமணத்திற்குப் பிறகு தங்களின் துணைக்குத் தெரியாமல் திருமணத்தை மீறிய உறவுகளில் ஈடுபடுகின்றனர். தம்பதியருக்கிடையே புரிதல், நம்பிக்கை மற்றும் அன்பு குறைவாக இருப்பது, குடும்பத்தில் விரிசல் ஏற்படுவதற்கான முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாக இருக்கலாம். திருமணத்தை மீறிய உறவுகள், சில குடும்பங்களில் கடுமையான மோதல்கள், வன்முறை, கொலை அல்லது தற்கொலை போன்ற துயரமான சம்பவங்களுக்கு ஒரு காரணியாக அமைகிறது. இத்தகைய நடத்தைகளுக்குப் பின்னால் பல தனிமனித, உளவியல் மற்றும் சமூகக் காரணிகளும் இருக்கின்றது.

இனக்கவர்ச்சி:

இளமைப் பருவத்தில் ஏற்படும் இனக்கவர்ச்சி, உண்மையான காதலுக்கும் தவறான உறவுகளுக்கும் வழிவகுக்கும் வாய்ப்பைக் கொண்டுள்ளது. புதிய நபர்களை சந்திக்கும் தருணங்களில் உருவாகும் ஈர்ப்பை, உணர்ச்சிவசப்படாமல் விவேகத்துடன் கையாள வேண்டும். ஒரு நபரைப் பற்றி போதுமான தகவல்கள் தெரியாத நிலையிலேயே, வெறும் ஈர்ப்பின் அடிப்படையில் உறவைத் தொடங்கினால், பல்வேறு பிரச்சினைகளை எதிர்கொள்ள நேரிடலாம். இதுபோன்ற அவசர முடிவுகள், சில நேரங்களில் குடும்ப மோதல்கள், உறவு முறிவுகள், வன்முறை, கொலை அல்லது தற்கொலை போன்ற கடுமையான விளைவுகளுக்கும் வழிவகுக்கக்கூடும். எனவே, இனக்கவர்ச்சி பற்றிய சரியான புரிதலுடன், சுயக்கட்டுப்பாடு மற்றும் ஒழுக்கநெறியைப் பின்பற்றக் கற்றுக்கொண்டால், பல தவறான முடிவுகளைத் தவிர்க்க முடியும்.

மறுபுறம், 10 முதல் 20 வயது வரையிலான பிள்ளைகள் நாம் கூறும் கருத்துகளைப் புரிந்துகொண்டு, அவற்றை நினைவில் வைத்துச் செயல்படக்கூடிய மனப்பக்குவத்தைப் பெற்றிருப்பார்கள். ஆனால், இந்த வயதில் கடுமையான அறிவுரைகள் அல்லது கட்டளைகள் பெரும்பாலும் அவர்களால் எளிதாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை. எனவே, பாலியல் பாதுகாப்பு மற்றும் அதனுடன் தொடர்புடைய பிரச்சினைகள் குறித்து பொறுமையுடனும் அன்புடனும் அவர்களுடன் திறந்த மனதுடன் உரையாட வேண்டும். வயதுக்கு ஏற்ற வகையில், பாலியல் குற்றங்கள் தொடர்பான செய்திகளை செய்தித்தாள், தொலைக்காட்சி அல்லது பிற நம்பகமான ஊடகங்கள் மூலம் அவர்களுடன் பகிர்ந்து விவாதிக்கலாம்.

இயற்கையான உணர்வும் சுயக்கட்டுப்பாடும்:

இனக்கவர்ச்சி என்பது உயிரினங்களின் இயற்கையான உயிரியல் உணர்வுகளில் ஒன்றாகும். இந்த உணர்வை முற்றிலும் தவிர்க்க முடியாவிட்டாலும், அதை சுயக்கட்டுப்பாடு, பொறுப்பு உணர்வு மற்றும் ஒழுக்கநெறி மூலம் வழிநடத்த முடியும். ஒருவருக்கொருவர் ஈர்ப்பு ஏற்படுவது மனித இயல்பின் ஒரு பகுதியாகும். இது பொதுவாக இளம்வயது (பருவமடைதல்) காலத்தில் உருவாகத் தொடங்குகிறது. இந்த உணர்வு இளமையில் மட்டுமல்லாமல், வயது முதிர்ந்த பின்னரும் வெவ்வேறு அளவுகளில் தொடரக்கூடும். இது பாலினம், வயது, நிறம் இன்னும் பிற சமூக காரணிகளால் கட்டுப்படுத்த முடியாத மனித இயல்பின் ஒரு பகுதியாகவே கருதப்படுகிறது. எனவே, இந்த உணர்வை சுயக்கட்டுப்பாடு, பொறுப்புணர்வு மற்றும் ஒழுக்கநெறியுடன் அணுகக் கற்றுக்கொள்ளும்போது, பல பாலியல் சார்ந்த பிரச்சினைகளையும் தவறான முடிவுகளையும் தவிர்க்க முடியும். இயற்கையான இந்த உணர்வு, ஒருவரின் வாழ்க்கையை நல்ல திசையிலும் தவறான திசையிலும் கொண்டு செல்லக்கூடிய சக்தி கொண்டது. அதை எவ்வாறு கையாளுகிறோம் என்பதில்தான் அதன் விளைவு அமைகிறது.

காதல், நட்பு, திருமணம் போன்ற உறவுகளில், நம் மீது மற்றவர்கள் வைத்துள்ள நம்பிக்கையை இனக்கவர்ச்சி அல்லது கணநேர சபலத்தால் இழந்துவிட்டால், அதை மீண்டும் முழுமையாகப் பெறுவது மிகவும் கடினமான காரியமாகிவிடும். எனவே, தொடர்ந்து சுயபரிசோதனை செய்து வளர்த்துக்கொள்ளும் சுயஒழுக்கம்தான் ஒரு நல்ல மனிதனை உருவாக்குவதற்கும், மகிழ்ச்சியான குடும்பத்தையும் ஆரோக்கியமான சமூகத்தையும் கட்டமைப்பதற்கும் முக்கியமான அடித்தளமாக அமைகிறது. இந்த உண்மையைப் புரிந்துகொண்டு அதற்கேற்ப நாம் வாழ்வில் செயல்பட வேண்டும்.

இந்த விஷயத்தில் பொறுப்புணர்வும், தவறு செய்யக்கூடாது என்ற ஆரோக்கியமான அச்சமும் நம்மிடம் இருக்க வேண்டும். நம்முடைய நற்பெயர், எதிர்கால வாழ்க்கை, குடும்பத்தின் நலன் ஆகியவற்றைப் பற்றிய பொறுப்புணர்வு எவ்வளவு அதிகமாக இருக்கிறதோ, அவ்வளவு அதிகமாக தவறான முடிவுகளைத் தவிர்க்கும் மனநிலையும் உருவாகும். விழிப்புணர்வுடனும் சுயக்கட்டுப்பாட்டுடனும் வாழும் மனப்பான்மை, இத்தகைய பாலியல் குற்றங்கள் மற்றும் ஒழுக்கமற்ற செயல்களில் சிக்கிக்கொள்ளும் அபாயத்தை குறிப்பிடத்தக்க அளவில் குறைக்க உதவும். சட்டத்தின் பயம் மட்டும் ஒரு மனிதனை நீண்ட காலம் நேர்மையாக வைத்திருக்க முடியாது. ஆனால், சுயஒழுக்கமும் பொறுப்புணர்வும் கொண்ட மனசாட்சி, எந்த சூழலிலும் தவறு செய்யாமல் வாழ வழிகாட்டும்.

விரைவான நீதியின் தேவை:

புதிய உறவுகளில் அவசரம்:

இன்றைய உலகில், பள்ளி, கல்லூரி, பணியிடம் அல்லது பயணம் என வாழ்க்கையின் பல்வேறு சூழல்களில் எண்ணற்ற புதிய நபர்களை நாம் சந்திக்கிறோம். ஒரு சில மாதங்கள் முதல் வாழ்க்கை முழுவதும், புதிய மனிதர்களும் புதிய உறவுகளும் தொடர்ந்து நம் வாழ்வில் இணைந்துகொண்டே இருக்கும். எனவே, காதல், நட்பு அல்லது திருமணம் போன்ற வாழ்க்கையின் முக்கியமான உறவுகளில், அவசரமாக முழுமையான நம்பிக்கையை வழங்காமல், போதிய கால அவகாசம் எடுத்துக்கொண்டு, அந்த நபரின் குணநலன்கள், பொறுப்புணர்வு மற்றும் செயல்பாடுகளைப் புரிந்துகொண்ட பிறகே உறவை ஏற்றுக்கொள்வது நல்லது. இதற்கேற்ப நம் மனதை முன்கூட்டியே ஆயத்தப்படுத்திக்கொள்வதே, மகிழ்ச்சியான மற்றும் நிலையான வாழ்க்கைக்கான முதல் படியாகும். உணர்ச்சிகளைக் கட்டுப்படுத்தாமல், அவசர முடிவுகளை எடுப்பவர்கள் பல்வேறு உறவுச் சிக்கல்களிலும், சில நேரங்களில் சட்ட மற்றும் சமூகப் பிரச்சினைகளிலும் சிக்கிக்கொள்ளும் அபாயம் அதிகரிக்கிறது. இதனால் அவர்களின் மகிழ்ச்சியான மற்றும் நிம்மதியான வாழ்க்கையும் பாதிக்கப்படலாம்.

சுயஒழுக்கமும் பொறுப்புணர்வும்:

பொதுவாக, இதுபோன்ற சமூகக் குற்றங்கள் தொடர்ந்து நடைபெற்றாலும், அரசு மற்றும் சட்ட அமலாக்க அமைப்புகள் அவற்றை விசாரித்து, நீதிமன்றங்கள் மூலம் குற்றவாளிகளுக்கு தண்டனை பெற்றுத்தர முயற்சித்து வருகின்றன. உதாரணமாக, கல்லூரி மாணவிகளை பாலியல் ரீதியாக தவறாக வழிநடத்தியதாக குற்றச்சாட்டுகளை எதிர்கொண்ட பேராசிரியர் நிர்மலா தேவி, சமீபத்தில் ஜாமீனில் விடுவிக்கப்பட்டுள்ளார். இதுபோன்ற பாலியல் குற்ற வழக்குகளில், விசாரணை வெளிப்படையாக நடைபெறவில்லை என்ற பொதுமக்களின் எண்ணம் உருவாகும்போது, அல்லது வழக்குகள் நீண்ட காலம் நிலுவையில் இருப்பதாகத் தோன்றும்போது, நீதித்துறையின் மீதான மக்களின் நம்பிக்கை பாதிக்கப்படலாம். குற்றச்சாட்டுகளை எதிர்கொள்பவர்கள் சட்ட நடைமுறைகள் முடிவடையும் முன்பே சுதந்திரமாக வெளியில் இருப்பது போன்ற தோற்றம் உருவானால், அது பொதுமக்களிடையே கேள்விகளை எழுப்பக்கூடும். இருப்பினும், மக்கள் இன்னும் நீதிமன்றங்களையே தங்களின் இறுதி நம்பிக்கையாகக் கருதுகிறார்கள். எனவே, இத்தகைய வழக்குகள் சட்டப்படி விரைவாகவும் நியாயமாகவும் விசாரிக்கப்பட்டு, பாதிக்கப்பட்டவர்களுக்கு உரிய நீதி கிடைக்கும் என்று அவர்கள் எதிர்பார்க்கிறார்கள்.

கடுமையான தண்டனை மட்டும் போதுமா?:

சில அரபு நாடுகளில், குறிப்பிட்ட பாலியல் குற்றங்களுக்கு கடுமையான தண்டனைகள் சட்டப்படி வழங்கப்படுகின்றன. தமிழ்நாட்டில் பாலியல் குற்றங்கள் நடைபெறும் ஒவ்வொரு முறையும், இதுபோன்ற கடுமையான தண்டனைகளை நடைமுறைப்படுத்த வேண்டும் என்ற கோரிக்கை பொதுமக்களின் ஒரு பகுதியிடமிருந்து தொடர்ந்து எழுவது காணப்படுகிறது. ஆனால், கடுமையான தண்டனைகள் மட்டுமே இந்தப் பிரச்சினைக்கு முழுமையான தீர்வாக அமையுமா என்ற கேள்விக்கு, பல சமூக ஆய்வுகள் கலவையான முடிவுகளையே முன்வைக்கின்றன. பாலியல் குற்றங்கள் பல்வேறு தனிமனித, உளவியல், சமூக மற்றும் பண்பாட்டு காரணிகளின் இணைப்பால் உருவாகும் சிக்கலான பிரச்சினையாகும். எனவே, ஒழுக்கமான சமூகக் கட்டமைப்பை உருவாக்குவதில் அரசு, கல்வி நிறுவனங்கள், குடும்பம் மற்றும் ஒவ்வொரு குடிமகனும் தங்களுடைய பொறுப்பை உணர்ந்து செயல்பட வேண்டியது அவசியமாகிறது. இது ஒரே ஒரு அமைப்பால் செய்ய முடியாத, அனைவரின் கூட்டுப் பொறுப்பாகும்.

இருப்பினும், இத்தகைய முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டாலும், குற்றங்கள் முற்றிலும் இல்லாத சமூகத்தை உருவாக்குவது நடைமுறையில் மிகவும் கடினமானதாகவே இருக்கும். ஏனெனில், எந்தச் சமூகத்திலும் சட்டத்தையும், ஒழுக்கத்தையும் மதிக்காமல், சுயநலத்துடனும் பொறுப்பற்ற முறையிலும் செயல்படும் சிலர் இருப்பார்கள். இத்தகைய மனப்பான்மையுடன் செயல்படும் சிலரே பாலியல் குற்றங்கள் உள்ளிட்ட பல்வேறு சமூகக் குற்றங்களில் ஈடுபடுகின்றனர். இனக்கவர்ச்சி, பாலியல் உணர்வு மற்றும் அவற்றை சுயக்கட்டுப்பாட்டுடன் கையாளும் முறைகள் குறித்து போதுமான விழிப்புணர்வு சமூகத்தில் உருவானால், இத்தகைய குற்றங்களின் எண்ணிக்கையைக் குறைப்பதில் அது குறிப்பிடத்தக்க பங்காற்றும்.

நல்ல மனசாட்சி:

பொதுவாக, நாம் அனைவரும் சிறுவயதில் அறியாமையால் சேட்டைகளையும் சிறுசிறு தவறுகளையும் செய்திருப்போம். அதற்காக பெற்றோர் அல்லது ஆசிரியர்களிடம் கண்டிப்பும் பெற்றிருப்போம். நன்மை–தீமை முழுமையாகப் புரிந்துகொள்ளாத அந்த வயதில் இது பெரும்பாலானவர்களின் வாழ்க்கையில் இயல்பாக நிகழக்கூடிய ஒன்றாகும். ஆனால், 20 வயதிற்குப் பிறகு கல்வி, அனுபவம் மற்றும் வாழ்க்கைப் புரிதல் வளர்ந்த பின்னரும் ஒருவர் செய்யும் தவறுகளுக்கான முழுப் பொறுப்பையும் அவரே ஏற்க வேண்டும். எனவே, ஒருவர் தன்னுடைய எண்ணங்களை எவ்வளவு தூய்மையாக வைத்திருக்கிறாரோ, நல்ல செயல்களில் எவ்வளவு உறுதியாக இருக்கிறாரோ, தனது குடும்பத்தையும் சக மனிதர்களையும் எவ்வளவு அன்புடனும் பொறுப்புடனும் அணுகுகிறாரோ, அதுவே அவரது வாழ்க்கையின் மகிழ்ச்சி, நிம்மதி மற்றும் மதிப்பை தீர்மானிக்கும் முக்கிய காரணிகளில் ஒன்றாக அமைகிறது. ஒரு நல்ல சமுதாயத்தை சட்டங்கள் மட்டும் உருவாக்க முடியாது; நல்ல மனசாட்சி கொண்ட மனிதர்களால்தான் உருவாக்க முடியும். ஒவ்வொருவரும் தங்களைத் தாங்களே ஒழுக்கத்துடன் வழிநடத்தத் தொடங்கும் நாளில்தான், பாலியல் குற்றங்கள் குறையும் பாதுகாப்பான சமூகத்தை நோக்கி நாம் உண்மையாக முன்னேற முடியும்.

இந்தக் கட்டுரையின் முழு காணொளியை பார்க்க : மறைக்கப்படும் தமிழ் மொழி வரலாறு

சமூகத்தை உலுக்கும் அச்சுறுத்தல்:

இன்றைய சூழலில் பல குடும்பங்களில் கணவன்–மனைவி இருவரும் வேலைக்குச் செல்கின்றனர். அதனால், குழந்தைகளை வயதான குடும்ப உறுப்பினர்களோ அல்லது அருகில் இருப்பவர்களோ கவனிக்கும் சூழல் உருவாகிறது. அதனால் குழந்தைகள் பள்ளி முடிந்த பிறகு தனியாக இருக்கக்கூடிய சூழ்நிலைகள் அதிகமாக உருவாகிறது. இத்தகைய சூழல்களை சில குற்றவாளிகள் தங்களுக்குச் சாதகமாகப் பயன்படுத்திக்கொள்வதை, பல குற்றங்களின் பின்னணியை ஆராயும்போது காண முடிகிறது. எனவே, குழந்தைகள் நீண்ட நேரம் மேற்பார்வையின்றி தனியாக இருக்காத சூழலை உருவாக்குவது மிகவும் அவசியம். நாம் என்ன தான் குழந்தைகளுக்கு பாலியல் சார்ந்த அடிப்படை புரிதலை ஏற்படுத்த முயற்சி செய்தாலும் அதை குழந்தைகள் நினைவில் வைத்துக்கொண்டு பின்பற்றி நடப்பது சிரமம். அதனால் குழந்தைகள் எப்பொழுதும் பெற்றோர், தாத்தா–பாட்டி அல்லது பொறுப்புள்ள பெரியவர்களுடன் இருப்பதை உறுதி செய்ய வேண்டும். அப்படி செய்யும் போது மட்டுமே 1 முதல் 10 வயது வரையிலான குழந்தைகளை நாம் பாதுகாப்பாக வளர்க்க முடியும். இது ஒவ்வொரு குடும்பமும் தவறாமல் கடைப்பிடிக்க வேண்டிய முக்கியமான பாதுகாப்பு பொறுப்பாகும்.

| © 2026 தமிழ் தக்கார். அனைத்து உரிமைகளும் பாதுகாக்கப்பட்டவை.

தனியுரிமைக் கொள்கை