இயற்கை சொல்லாத பதில்

இந்தக் கவிதை, இயற்கையின் அமைதியான வாழ்விலிருந்து மனித மனம் கற்றுக்கொள்ள வேண்டிய மிகப் பெரிய வாழ்க்கைப் பாடத்தை உணர்த்துகிறது. பதிலில்லா கேள்விகளில் சிக்கித் தவிக்கும் மனம், இயற்கையின் ஒவ்வொரு உயிரும் நிகழ்காலத்தோடு இசைந்து வாழ்வதை உணரும்போது தெளிவையும் மனவலிமையையும் பெறுகிறது. தேவையற்ற சிந்தனைகளை விடுத்து, இயற்கையைப் போல நிகழ்காலத்தில் வாழ்வதே உண்மையான விடை என்பதை இந்தக் கவிதை நினைவூட்டுகிறது.

Arul Pandiyarasan

8/4/2005

முந்தைய

அடுத்த

விடை தெரியா கேள்விகளோடு

விழித்துக் கொண்டிருந்த நான்

பதிலைத் தேடி சாலையோர

பூங்காவில் ஆழ்ந்த சிந்தனையில்

பூக்களிடம் கேட்டால் வாடிவிடுமோ

பொன்வண்டிடம் கேட்டால் பறந்து விடுமோ

குருவிகளிடம் கேட்டால் கீச் ஒலி நின்றிடுமோ

காற்றின் தாளத்திற்கேற்ப அசைந்திடும்